rambuku

Maatschappij Discordia en tg STAN spelen een nieuw stuk van Jon Fosse: ‘Rambuku’ (2006).

Waarom Fosse?
Omdat hij een heel eigen en nieuwe taal creëert, een taal die lijkt te bestaan uit weinig woorden, uit eenvoudige woorden, uit korte zinnen, uit zinnen en woorden die vaak herhaald worden, waar geen interpuncties zijn, waar pauzes, korte, zeer korte, lange, zeer lange zo beschreven staan, een taal die ritmisch, muzikaal, poëtisch en filosofisch is, een taal tussen die van Thomas Bernhard en Samuel Beckett, een taal die het afwezige zichtbaar maakt, die het verdriet, het isolement, de eenzaamheid, de angst, de liefde, de gezins- en familierelaties, het hele leven probeert te vatten in een grote beklijvende en verstilde eenvoud.

Rambuku
Is een bijna-monoloog voor een vrouw en twee mannen,
en zal gemaakt en gespeeld worden door
Kayije Kagame
Matthias de Koning
en Damiaan De Schrijver

Mogelijk(erwijs) een getrouwd koppel.
Mogelijk(erwijs) zeer verschillend van elkaar.
Mogelijk heeft zij veel woorden en hij weinig of geen.
Mogelijk een breuk in het verschiet
of de verzoening.
Mogelijk is er hoop.

Mogelijk is Rambuku
een oplossing,

een plek,

een mens,

een einde.

I must be the one I was
(quite short pause)
I can’t
(breaks off, quite short pause)
I must be
(quite short pause)
The one I am
and the one I shall be
(quite short pause)
and I am beautiful
I’ve dressed up
today I’m beautiful
for today

Is a big day
a day for decisions
today is Rambuku’s day.

Van en met
Kayije Kagame, Damiaan De Schrijver en Matthias de Koning
tekst Jon Fosse
co-productie Maatschappij Discordia en STAN
isw Théâtre Garonne en Théâtre La Mouche

Speellijst 2021 wordt binnenkort aangevuld
vr 3 december t/m woe 22 december 2021, théâtre de la bastille, parijs